Zijnsoriëntatie
Mijn naam is Michel van den Burg. In 2008 heb ik zelf de basiscursus doorlopen. Toen ging er meteen een wereld voor me open. Spreken bleek zo eenvoudig! Als je maar gewoon het natuurlijke doet: klinken en verklanken van wat je zeggen wilt. Toch bleek dit in de praktijk nog vies tegen te vallen: angst om op te vallen, je ergeren aan je stotteren, de verkeerde doelstelling nastreven etc. Dit maakt dat terugkeren naar de stottercirkel na de basiscursus iets is dat met mij meer cursisten kennen.
Als trainer en coach moest ik veel praten en kwam ik veel spreekangst tegen. Wat mij o.a. heeft geholpen is het aannemen van de juiste houding: Deze houdt in dat je je niet druk maakt om hoe het er uit komt: stotteren, klankverlenging met of zonder spreekangst. Je bent zonder oordeel bij precies zoals het is. Hausdörfer noemt dit het principe van onverstoorbaarheid. In Zijnsoriëntatie (de visie van waaruit ik werk), heet dit principe: ‘Houding is belangrijker dan inhoud’. Meestal is de houding van iemand die stottert afwijzend naar zijn stotteren. Hij wil er immers vanaf! Hausdörfer leert, dat juist dit je stotteren en je spreekangst gaande houdt. ‘Waar je van af wilt zit je aan vast’. Van een verwerpende houding ben ik een geïnteresseerde en respecterende houding naar mijn stotteren gaan innemen. Wat niet wil zeggen dat ik mijn stotteren moet accepteren. Ik kan me immers richten op datgene wat ik allang kan: het natuurlijke klinken en verklanken! Door echter probleemloos en zonder oordeel over mijn stotteren te zijn, houdt mijn vechten er tegen op. Juist dit maakt dat mijn aandacht vrijkomt om me op het natuurlijke te richten en de hefboom steeds op de juiste plek te zetten.
Een ander aspect dat me heeft geholpen is het inzicht dat ik mijn slachtoffer identificatie kan loslaten. Ik ben gaan inzien dat ik slachtofferschap zelf creëer, daar waar ik me fout en klein maak. Juist deze slachtoffer identificatie maakt dat ik lijd. Hausdörfer vraagt van de cursist zijn lijdenslust om te zetten in levenslust. Om uit de slachtoffer identificatie te stappen moedigt hij de cursist aan te schelden, op anderen (die hij belangrijk maakt) of zichzelf (die zich klein en machteloos maakt). In Zijnsoriëntatie bestaat het inzicht dat lijden een vorm van nee zeggen is, en dat je hier moet durven toegeven dat je haat. Juist deze haat maakt dat je ego-functies aanspreekt en je van slachtoffer dader wordt. En dan dader in positieve zin: jij doet het! Het is aan jou!
Ik heb tot nu toe op twee zelftherapieweekenden een workshop Zijnsoriëntatie en Hausdörfer gegeven, ook mijn eindscriptie voor de school voor Zijnsoriëntatie: ‘Een Zijnsgeoriënteerde visie op stotteren’, gaat in op de overeenkomsten tussen beide visies. Ik hoop dat Zijnsoriëntatie en Hausdörfer elkaar in de toekomst nog positief zullen beïnvloeden.
Zie voor mijn praktijkaanbod: www.zijnzeist.nl